łysienie

2026 04 20

kreacja24 Blog łysienie, trycholog Wrocław, wypadanie włosów

Wypadanie włosów u mężczyzn to problem, który dotyka bardzo wielu osób – często już po 20 lub 30 roku życia. Dla jednych jest to naturalny proces związany z genetyką, dla innych sygnał, że w organizmie dzieje się coś niepokojącego.

Choć temat bywa bagatelizowany, warto wiedzieć, że wypadanie włosów można spowolnić, a w wielu przypadkach również skutecznie wspierać ich odrost. Kluczowe jest jednak zrozumienie przyczyny problemu i dobranie odpowiedniego działania.

Wypadanie włosów u mężczyzn: Dlaczego mężczyźni tracą włosy? Najczęstsze przyczyny

Rodzaje łysienia

Łysienie u mężczyzn może przybierać różne formy, a rozpoznanie konkretnego typu łysienia jest kluczowe dla skutecznego leczenia. Najczęściej spotykane jest łysienie androgenowe, które wynika z nadwrażliwości mieszków włosowych na dihydrotestosteron (DHT). To właśnie ten rodzaj łysienia odpowiada za charakterystyczne zakola i przerzedzenie włosów na czubku głowy.

Innym typem jest łysienie plackowate, które objawia się nagłym pojawieniem się okrągłych, pozbawionych włosów obszarów na skórze głowy. W przeciwieństwie do łysienia androgenowego, łysienie plackowate nie powoduje bliznowacenia i często ma podłoże autoimmunologiczne.

Warto również wspomnieć o łysieniu telogenowym, które jest reakcją organizmu na silny stres, choroby, niedobory witamin lub zaburzenia hormonalne. W tym przypadku włosy wypadają gwałtownie, ale często po usunięciu przyczyny możliwy jest ich ponowny porost. Każdy z tych rodzajów łysienia u mężczyzn ma inne przyczyny i wymaga indywidualnego podejścia do terapii.

Czynniki ryzyka

Wypadanie włosów u mężczyzn może być wynikiem działania wielu czynników ryzyka. Do najważniejszych należą zaburzenia hormonalne, które wpływają na cykl życia włosa i mogą prowadzić do nadmiernej utraty włosów. Choroby przewlekłe, takie jak cukrzyca czy schorzenia tarczycy, a także inne choroby powodujące wypadanie włosów, również zwiększają ryzyko wypadania włosów u mężczyzn.

Nie bez znaczenia jest także stosowanie niektórych leków, które mogą negatywnie oddziaływać na mieszki włosowe. Podłoże genetyczne odgrywa dużą rolę, zwłaszcza w przypadku łysienia androgenowego. Dodatkowo, nieprawidłowa dieta uboga w cenne składniki odżywcze oraz silny stres związany z szybkim trybem życia mogą nasilać problem wypadania włosów. Warto pamiętać, że także niewłaściwa pielęgnacja włosów i skóry głowy może przyczyniać się do ich osłabienia i utraty.

1. Łysienie androgenowe – najczęstszy powód

Najczęstszą przyczyną wypadania włosów u mężczyzn jest łysienie androgenowe. Podobny mechanizm dotyczy także kobiet, u których może występować łysienie androgenowe damskie. Jest ono związane z działaniem hormonów (androgenów), które wpływają na stopniowe osłabienie mieszków włosowych.

DHT wpływa nie tylko na miniaturyzację mieszków włosowych, ale także na pracę gruczołów łojowych, co może dodatkowo osłabiać włosy.

Objawy:

cofająca się linia włosów (zakola),
przerzedzenie na czubku głowy,
coraz cieńsze i słabsze włosy.

To proces, który postępuje stopniowo, ale odpowiednio wcześnie wdrożone działania mogą go znacząco spowolnić. Odpowiednio dobrane terapie mogą pobudzać mieszki włosowe do produkcji nowych włosów i zatrzymać łysienie.

2. Stres i styl życia

Przewlekły stres może prowadzić do tzw. łysienia telogenowego, czyli nagłego, nasilonego wypadania włosów.

Czynniki wpływające:

stres psychiczny,
brak snu,
przemęczenie,
szybki tryb życia.

W takich przypadkach włosy wypadają intensywnie, ale problem często ma charakter odwracalny.

3. Niedobory składników odżywczych

Dieta ma ogromny wpływ na kondycję włosów. Niedobory mogą powodować osłabienie cebulek i wypadanie włosów.

Najczęstsze braki:

żelazo,
cynk,
witaminy z grupy B,
białko.

Zbilansowana dieta jest kluczowa dla utrzymania zdrowych włosów i zapobiegania ich wypadaniu.

4. Problemy skóry głowy

Nieprawidłowa praca skóry głowy również może prowadzić do wypadania włosów.

Najczęstsze problemy:

nadmierne przetłuszczanie,
stany zapalne skóry głowy, takie jak łupież czy łojotokowe zapalenie skóry, które mogą prowadzić do reakcji zapalnych, uszkodzenia mieszków włosowych i w konsekwencji utraty włosów,
zaburzenia mikrobiomu skóry.

Po ustąpieniu stanów zapalnych skóry głowy często pojawiają się odrastające włoski, tzw. baby hair, które świadczą o regeneracji skóry głowy i prawidłowym cyklu życia włosów.

Kiedy wypadanie włosów powinno Cię zaniepokoić?

Warto zwrócić uwagę na sygnały, które mogą świadczyć o problemie:

zauważalnie więcej włosów na szczotce, pod prysznicem lub w odpływie wanny,
codzienna utrata włosów jest zjawiskiem zupełnie naturalnym, jednak jej nasilenie – np. gdy ilość włosów gromadzących się w odpływie wanny lub na podłodze po myciu wyraźnie wzrasta – może wskazywać na nadmierną utratę,
pogłębiające się zakola,
przerzedzenie włosów na czubku głowy,
spadek gęstości włosów,
włosy stają się cieńsze i słabsze.

Im wcześniej zareagujesz, tym większa szansa na zahamowanie procesu.

Jak zatrzymać wypadanie włosów u mężczyzn?

1. Diagnostyka to podstawa

Najważniejszym krokiem jest znalezienie przyczyny. Bez tego nawet najlepsze kosmetyki mogą nie przynieść efektu.

W przypadku trudnych przypadków warto rozważyć konsultację w placówce medycyny estetycznej, gdzie można uzyskać specjalistyczną diagnozę i plan leczenia.

2. Pielęgnacja skóry głowy

Właściwa pielęgnacja powinna skupiać się na skórze głowy, a nie tylko na włosach.

Pomocne mogą być:

wcierki trychologiczne,
peelingi skóry głowy,
szampony regulujące.

W przypadku zaawansowanego wypadania włosów u mężczyzn skutecznym wsparciem może być także mezoterapia mikroigłowa skóry głowy, będąca specjalistycznym zabiegiem medycyny estetycznej.

3. Wsparcie od wewnątrz

Zdrowa dieta i styl życia mają ogromne znaczenie:

odpowiednia ilość białka,
witaminy i minerały,
regeneracja i sen,
redukcja stresu.

Dodatkowo, jedną z metod wspierających odnowę włosów jest terapia osoczem bogatopłytkowym, która stymuluje wzrost i poprawia kondycję skóry głowy.

4. Profesjonalna terapia trychologiczna

W wielu przypadkach najlepsze efekty daje połączenie kilku działań: diagnostyki, pielęgnacji i terapii.

W Biomedika we Wrocławiu możliwa jest konsultacja trychologiczna, podczas której ocenia się stan skóry głowy i dobiera indywidualny plan działania.

W sytuacji, gdy inne metody leczenia nie przynoszą oczekiwanych rezultatów, rozważa się przeszczep włosów jako skuteczną i trwałą metodę leczenia łysienia.

Czy da się odzyskać utracone włosy?

To zależy od przyczyny i stopnia zaawansowania problemu.

przy łysieniu telogenowym – często tak,
przy łysieniu androgenowym – możliwe jest spowolnienie procesu i wzmocnienie włosów,
przy problemach skóry głowy – poprawa kondycji często przekłada się na lepszy wzrost włosów.

Kluczowe jest jednak działanie na wczesnym etapie.

Podsumowanie

Wypadanie włosów u mężczyzn to częsty problem, ale nie oznacza, że nic nie da się z nim zrobić. Najważniejsze jest zrozumienie przyczyny i wdrożenie odpowiednich działań.

Połączenie diagnostyki, pielęgnacji skóry głowy oraz wsparcia organizmu od środka może znacząco poprawić kondycję włosów i spowolnić ich wypadanie.

Wypadanie włosów to problem, który bardzo często skłania do sięgnięcia po suplementy diety. Nic dziwnego – skoro włosy reagują na niedobory składników odżywczych, wsparcie organizmu „od środka” wydaje się naturalnym krokiem.

Jednak w praktyce wybór suplementu nie zawsze jest prosty. Na rynku dostępnych jest wiele preparatów, które różnią się składem, działaniem i przeznaczeniem. Co ważne – nie każdy suplement będzie odpowiedni dla każdego problemu.

W tym artykule wyjaśniamy, jak działają suplementy na włosy, czym się różnią i kiedy warto sięgnąć po konkretne rozwiązania.

2023 05 04

kreacja24 Blog łysienie, przyczyny wypadania włosów, trychologia, wypadanie włosów

Wypadanie włosów to proces, który może być następstwem różnych zaburzeń funkcjonowania organizmu. Poza chorobami skóry głowy, które powodują łysienie, wyróżnia się również dolegliwości związane z nieprawidłową pracą innych układów bądź narządów w organizmie. Następstwem chorób często bywa pogorszenie kondycji włosów. Z czasem stają się one coraz słabsze i bardziej cienkie aż w końcu wypadają. Jakie są choroby powodujące wypadanie włosów i gdzie szukać przyczyn odpowiedzialnych za wzmożoną utratę kosmyków?

Choroby powodujące wypadanie włosów: Czy wypadanie włosów może być objawem choroby?

Włosy wypadają każdego dnia, lecz gdy zwiększa się ich liczba, a na głowie widać znaczne przerzedzenia, warto znaleźć przyczynę odpowiedzialną za zmiany. Wypadanie włosów może być objawem różnych chorób, w tym chorób zakaźnych, chorób nowotworowych oraz chorób wenerycznych, które mogą powodować wypadanie włosów. W wielu przypadkach pogorszenie kondycji włosów i ich mniejsza ilość wynika z obecności chorób skóry głowy powodujących wypadanie włosów. Częstą przyczyną utraty włosów są także łysienie androgenowe oraz łysienie bliznowaciejące, które prowadzą do przerzedzenia lub trwałej utraty włosów. Ponadto zmiany fizjologiczne oraz zaburzenia pracy wybranych narządów i układów w organizmie również mogą wpływać na gęstość czupryny. Z jakimi chorobami można połączyć wypadanie włosów i do jakiego lekarza udać się po diagnozę?

Najczęstsze przyczyny wypadania włosów

Wypadanie włosów to problem, który może mieć bardzo różnorodne podłoże – zarówno zdrowotne, jak i związane z codziennymi nawykami. Nadmierne wypadanie włosów często jest pierwszym sygnałem, że w organizmie dzieje się coś niepokojącego. Wśród najczęstszych przyczyn utraty włosów wymienia się choroby owłosionej skóry głowy, takie jak łojotokowe zapalenie skóry głowy, łysienie androgenowe, łysienie plackowate czy grzybica skóry głowy. Schorzenia te prowadzą do uszkodzenia mieszków włosowych, co skutkuje przerzedzeniem fryzury i pogorszeniem kondycji włosów.

Nie bez znaczenia są także zaburzenia gospodarki hormonalnej, w tym choroby tarczycy, takie jak niedoczynność tarczycy czy choroba Hashimoto. Zmiany w poziomie hormonów, zwłaszcza w okresie menopauzy, po ciąży czy w wyniku stosowania tabletek antykoncepcyjnych, mogą powodować nasilone wypadanie włosów. Również przewlekłe choroby zapalne, takie jak reumatoidalne zapalenie stawów czy toczeń rumieniowaty, a także inne choroby autoimmunologiczne, mogą prowadzić do utraty włosów na skutek przewlekłego stanu zapalnego i uszkodzenia mieszków włosowych.

Warto pamiętać, że wypadanie włosów może być także efektem chorób zakaźnych, takich jak grzybica skóry głowy czy łupież pstry, a także chorób ogólnoustrojowych, w tym chorób nowotworowych czy chorób wenerycznych. Często przyczyną problemu są również niedobory składników odżywczych, zwłaszcza niedoboru żelaza, który wpływa na stężenie żelaza we krwi i osłabia cebulki włosowe.

Nieprawidłowa pielęgnacja, częste prostowanie włosów, agresywne zabiegi fryzjerskie czy stosowanie nieodpowiednich kosmetyków mogą dodatkowo nasilać problem nadmiernej utraty włosów. Wzmożone wypadanie włosów może być także związane ze stresem, zaburzeniami psychicznymi, a nawet z przyjmowaniem niektórych leków, takich jak leki immunosupresyjne.

Warto podkreślić, że niektóre przyczyny wypadania włosów mają charakter przejściowy – na przykład po silnym stresie, infekcji czy w okresie rekonwalescencji po chorobie, włosy mogą wypadać intensywniej, ale po pewnym czasie ich wzrost wraca do normy. Jednak przewlekłe, nasilone wypadanie włosów zawsze powinno skłonić do konsultacji ze specjalistą, który pomoże ustalić przyczynę problemu i wdrożyć odpowiednie leczenie.

Dbając o zdrowie skóry głowy, prawidłową pielęgnację oraz regularnie monitorując stan zdrowia, można skutecznie zapobiegać wielu przyczynom wypadania włosów. Jeśli zauważysz u siebie objawy nadmiernej utraty włosów, nie zwlekaj z wizytą u trychologa – wczesna diagnoza to klucz do zachowania zdrowia i pięknych włosów.

W jakich chorobach wypadają włosy?

Wypadanie włosów może wiązać się z obecnością grzybicy skóry głowy oraz innych schorzeń wynikających ze zmian i zapalnych wykwitów na skórze. Wzmożona utrata włosów często nie jest objawem bezpośrednio związanym z konkretną dolegliwością – w przypadku schorzeń, takich jak: łuszczyca, ŁZS lub atopowe zapalenie skóry trwający stan zapalny może doprowadzić do uszkodzenia mieszków włosowych, czego konsekwencją jest wypadanie. Niekiedy przyjmowanie doustnych środków farmakologicznych również prowadzi do osłabienia włosów, a wzmożona utrata kosmyków jest następstwem terapii lekami.

Choroby powodujące wypadanie włosów – przykłady

Jeśli włosy wypadają we wzmożonym tempie przez czas dłuższy niż około 4-5 tygodni, objawów tych nie należy lekceważyć. Mogą one świadczyć o obecności zaburzeń układu immunologicznego (choroby autoimmunologiczne), chorobach układu trawienia, dysfunkcji nerek oraz zaburzeniach gospodarki hormonalnej. Oto kilka przykładów grup chorób, których obecność może powodować nadmierną utratę włosów.

Wypadanie włosów a choroby autoimmunologiczne

Stopniowe łysienie to charakterystyczny objaw towarzyszący chorobom autoimmunologicznym. Ich obecność wynika z dysfunkcji układu odpornościowego, który uznaje swoje komórki za obce i próbuje walczyć z nimi, doprowadzając do powstania stanu zapalnego w organizmie. Do grupy chorób z autoagresji, które mogą oddziaływać na stan włosów, zalicza się m.in. łuszczycę, toczeń rumieniowaty, chorobę Hashimoto, liszaj płaski, a także reumatoidalne zapalenie stawów (RZS).

Choroby jelit a wypadanie włosów

Upośledzona praca jelit również może wpływać na wzrost częstotliwości wypadania włosów. W przypadku nieprawidłowego wchłaniania mikro- i makroelementów wszystkie komórki organizmu – również komórki włosów nie otrzymują niezbędnych składników odżywczych do wzrostu. Ponadto w przypadku choroby Leśniowskiego-Crohna za utratę gęstości włosów odpowiadać może obecny stan zapalny, który wzmaga proces wypadania. Warto również wspomnieć, że choroby związane z niedoborem żelaza, takie jak anemia, mogą dodatkowo przyczyniać się do wypadania włosów poprzez pogorszenie ogólnego stanu zdrowia i niedostateczne odżywienie mieszków włosowych. Wśród innych chorób jelit odpowiedzialnych za wzmożone wypadanie można wskazać również: zespół jelita drażliwego oraz obecność pasożytów jelitowych.

Choroby nerek a wypadanie włosów

Do łysienia może dojść wskutek chorób nerek o przewlekłym charakterze. Wśród objawów towarzyszących pogorszeniu stanu zdrowia można odczuć znacząca różnicę w gęstości włosów, której nie służą przyjmowane leki. Ustabilizowanie stanu zdrowia pozwala jednak ograniczyć objawy związane z wypadaniem kosmyków i przywrócić gęstość.

Choroby tarczycy a wypadanie włosów

Wiele kobiet zmaga się z nadmiernym wypadaniem włosów spowodowanych zaburzeniami natury endokrynologicznej, które wynikają z nieprawidłowej pracy tarczycy. Hormony tarczycy odgrywają kluczową rolę w regulacji cyklu wzrostu włosa, a ich zaburzenia mogą prowadzić do wypadania włosów. Następstwem niedoczynności w produkcji hormonów jest szybsze przejście włosów w stan telogenu (końcową fazę wzrostu) – w efekcie zauważalna jest gwałtowna utrata gęstości spowodowana przedwczesnym wypadaniem.

Choroby powodujące wypadanie włosów – gdzie szukać wsparcia?

U osób zmagających się z problemem wypadania włosów proces ten można zatrzymać i odwrócić skutki, choć wymaga to poznania przyczyny odpowiedzialnej za kondycję włosów i wdrożenia odpowiedniej kuracji. Wsparcie i pomoc otrzymasz w gabinecie trychologicznym, gdzie podczas wizyty trycholog rozpozna, czy utrata gęstości wiąże się z obecnością chorób skóry głowy, czy wymaga przeprowadzenia dodatkowych badań i szerszej diagnostyki.

Warto pamiętać, że poza kuracją trychologiczną znaczenie ma również przywrócenie ogólnej homeostazy organizmu i wdrożenie leczenia, które pozwoli wyeliminować problemy ze zdrowiem.

Praca nad zahamowaniem nadmiernego wypadania włosów zawsze musi iść dwutorowo – trycholog zaleci terapię gabinetową bądź domową mającą na celu zahamowania łysienia i porost włosów, natomiast specjalista lekarz zadba o zdrowie od środka organizmu. Te dwie ścieżki muszą być spójne, aby uzyskać oczekiwane efekty.

Choroby powodujące wypadanie włosów – podsumowanie

Rodzaj choroby	Przykłady chorób	Opis skutków na włosy
Choroby skóry głowy	Grzybica skóry głowy, łuszczyca, ŁZS, atopowe zapalenie skóry	Uszkodzenie mieszków włosowych, stany zapalne prowadzące do wypadania włosów
Choroby autoimmunologiczne	Łuszczycę, toczeń rumieniowaty, chorobę Hashimoto, liszaj płaski, reumatoidalne zapalenie stawów (RZS)	Stopniowe łysienie wynikające z dysfunkcji układu odpornościowego
Choroby jelit	Choroba Leśniowskiego-Crohna, zespół jelita drażliwego, obecność pasożytów jelitowych	Nieprawidłowe wchłanianie mikro- i makroelementów, stan zapalny wzmaga proces wypadania włosów
Choroby nerek	Przewlekłe choroby nerek	Pogorszenie gęstości włosów, leczenie i stabilizacja stanu zdrowia ogranicza objawy wypadania
Choroby tarczycy	Niedoczynność tarczycy, zaburzenia natury endokrynologicznej	Gwałtowna utrata gęstości spowodowana przedwczesnym wypadaniem, zaburzenia w produkcji hormonów

Warto dodać, że informacje te przedstawiają ogólne zależności między różnymi chorobami a wypadaniem włosów, ale diagnoza i leczenie powinny być prowadzone przez wykwalifikowanych specjalistów w dziedzinie medycyny i trychologii.

2022 05 27

kreacja24 Blog łysienie, łysienie plackowate, przyczyny łysienia plackowatego, trychologia

Łysienie plackowate przyjmuje różne formy i w początkowej fazie trudno je rozpoznać. Choroba ma charakter nawrotowy, a włosy wypadają okresowo. Prawidłowo dobrane leczenie w połączeniu z zabiegami trychologicznymi zapobiega nawrotom, wspomaga wzrost włosów i przywraca równowagę fizjologiczną skóry głowy. Jak objawia się dolegliwość i co ją wywołuje? Poznaj skuteczne metody walki z łysieniem plackowatym wprost z gabinetu trychologa.

Objawy łysienia plackowatego

Łysienie plackowate to choroba o podłożu immunologicznym i przewlekłym charakterze. Jej głównym objawem jest punktowe wypadanie włosów na skutek pojawiających się okrągłych lub obłych ognisk zapalnych (najczęściej na skórze głowy, ale zmiany występują również na innych owłosionych obszarach ciała). Stan zapalny sprawia, że mieszki włosowe obkurczają się, a włosy stają się cienkie i wypadają, pozostawiając widoczne „placki” łysiny na skórze.

Typowe objawy łysienia plackowatego ograniczają się jedynie do okresowej utraty włosów. Stan zapalny nie wywołuje bólu, a świąd i zaczerwienienie pojawiają się sporadycznie u nieznacznego odsetka osób dotkniętych dolegliwością. Skóra pozostaje niezmieniona pod względem zbliznowaceń, jednak osoby z łysieniem plackowatym mogą odczuwać znaczne pogorszenie jakości życia. W niektórych przypadkach wygląd zewnętrzny prowadzi do stanów wyobcowania, przygnębienia, a nawet depresji.

Jak rozpoznać łysienie plackowate?

Łysienie plackowate cechuje nawrotowy charakter, a intensywność wypadania włosów zależy od indywidualnych predyspozycji i przyczyn ujawnienia się choroby. Zdarza się, że incydent miejscowej utraty włosów jest jednorazowy, jednak choroba często nie ustępuje, a widoczne zmiany postępują. W miarę rozwoju przypadłości łyse ogniska stanu zapalnego mogą zajmować kolejne obszary skóry i zlewać się z sąsiadującymi „plackami” łysiny. Między takimi obszarami można zauważyć tzw. włosy wykrzyknikowe, czyli wystające na wysokość kilku milimetrów łodygi włosów.

Na podstawie wyglądu i miejsca występowania zmian zapalnych na skórze powstała klasyfikacja poszczególnych rodzajów choroby. Najczęściej diagnozuje się:

Łysienie plackowate zwykłe – ogniska zapalne występują w wielu miejscach na skórze głowy, mogą się powiększać i sąsiadować ze sobą.
Łysienie plackowate uogólnione – łysienie obejmuje cały obszar skóry głowy, pojawia się na twarzy (głównie w okolicy brwi, rzęs, zarostu) oraz innych partiach ciała.
Łysienie plackowate całkowite – następuje zupełna utrata włosów na skórze głowy, a w innych miejscach, np. na twarzy, włosy stale rosną.

Łysienie plackowate – przyczyny

Przyczyn łysienia plackowatego może być tyle, ile przypadków. Za najczęściej sprzyjające wystąpieniu punktowej utraty włosów uznaje się czynniki:

Immunologiczne, związane z wystąpieniem reakcji obronnej organizmu (komórki wytwarzają cytokiny, czyli białka mobilizujące komórki odpornościowe o prozapalnym charakterze. W konsekwencji włosy staję się osłabione, cienkie i wypadają).
Autoimmunologiczne (związane z obecnością innych chorób).
Genetyczne (szacuje się, że w około 10-20% choroba jest dziedziczona).
Psychosomatyczne (silny lub długotrwały stres oraz traumatyczne doświadczenia wywołują chorobę).

Łysienie plackowate u dzieci

Łysienie plackowate u kobiet, jak i u mężczyzn występuje z podobną częstotliwością, a objawy ujawniają się często jeszcze przed 30. rokiem życia. W niektórych przypadkach choroba dotyka również dzieci (głównie nastolatków), chociaż trudno jednoznacznie określić wiek pojawienia się pierwszych ognisk zapalnych.

Łysienie plackowate – leczenie

Leczenie łysienia plackowatego najlepiej rozpocząć jak najszybciej po zdiagnozowaniu przypadłości. Dobór terapii farmakologicznej zawsze powinny poprzedzać szczegółowe badania i konsultacja lekarska, ponieważ każdy przypadek może wiązać się z podjęciem innej metody leczenia. W czasie kuracji stosuje się sterydowe środki farmakologiczne do podawania zewnętrznego (maści, kremy, preparaty) oraz (z mniejszą częstotliwością) również doustne leki sterydowe. Widoczną poprawę można zauważyć również po zabiegach: wąskopasmowej terapii UVB oraz fotochemioterapii.

Skuteczne metody walki z łysieniem plackowatym oferuje specjalista trycholog. Wizyta w gabinecie rozpoczyna się od szczegółowej analizy stanu skóry głowy i włosów podczas badania trichoskopowego przy użyciu mikrokamery. Następnie na podstawie indywidualnej konsultacji planuje się dalszą diagnostykę, kurację i zabiegi trychologiczne. Zaleca się m.in. mezoterapię igłową, terapię proteoglikanami, mezoterapię skoncentrowanym tlenem czy infuzję tlenową. Priorytetem jest proces wspomagający odrost włosów i zahamowanie rozwoju ognisk łysienia oraz jego nawrotów.

W Centrum Medycyny Biomedika osoby mogą się dogłębnie zrelaksować i wyciszyć – zabiegi na skórę głowy wykonywane są z wykorzystaniem terapii oddziałujących na pięć zmysłów. Taka kuracja wspomaga proces leczenia i niweluje przyczynę zaburzeń psychosomatycznych, które mogą wpływać na wzmożone wypadanie włosów i przebieg choroby.

2022 04 27

kreacja24 Blog łysienie, łysienie telogenowe, przyczyny łysienia telogenowego, trycholog

Gęste włosy to atrybut każdej kobiety i powód dobrego samopoczucia u mężczyzn, dlatego dbanie o ich prawidłowy wzrost ma duże znaczenie. Skrócenie fazy wzrostu włosów przyczynia się do osłabienia i zbyt wczesnego wypadania.

Objawy łysienia telogenowego można zahamować i przywrócić równowagę fizjologiczną włosów, diagnozując przyczynę problemu i skutecznie jej przeciwdziałając. Jak rozpoznać i leczyć telogenowe wypadanie włosów?

Objawy łysienia telogenowego

Łysienie telogenowe wynika ze skrócenia fazy wzrostu włosa, która zależy od wielu czynników. Większy odsetek włosów telogenowych przekłada się na zauważalne przerzedzenie ogólnej liczby włosów na głowie – w fazie telogenu znajduje się wówczas co najmniej 25% wszystkich mieszków włosowych (przy unormowanym cyklu odsetek stanowi ok. 10%). Włosy telogenowe stają się osłabione i stopniowo zaczynają wypadać, co wynika z naturalnego procesu i zastępowania ich miejsca przez włos w fazie anagenu, który dopiero rozpoczął wzrost. Dla jak najlepszego zrozumienia zachodzącego procesu i uświadomienia sobie istoty zaburzeń warto poznać wszystkie fazy składające się na cykl życia włosa.

Anagen – pierwsza faza cyklu życia włosa (wzrostowa). Trwa od 3 do 6 lat przy utrzymaniu zdrowej skóry głowy. Utrzymuje się, że około 80-85% wszystkich włosów jest w fazie anagenu.
Katagen – druga faza cyklu życia włosa (inwolucyjna, przejściowa). Trwa nie dłużej niż ok. 2 tygodnie i jest jednoznaczna z zatrzymaniem wzrostu włosa. Cebulka włosa ulega zmniejszeniu, a włos zaczyna ją opuszczać – w końcu odrywa się i wędruje ku powierzchni skóry głowy. W fazie katagenu znajduje się ok. 1% wszystkich włosów.
Telogen – ostatnia faza cyklu życia włosa (spoczynkowa), związana z łysieniem telogenowym. Jej długość wynosi od 2 do 4 miesięcy, a w czasie tym włos, który opuścił opuszkę włosową jest obecny w górnym odcinku mieszka włosowego do czasu wypchnięcia go przez wzrastający włos w fazie anagenu. W telogenie znajduje się ok. 10% wszystkich włosów.

Następstwo fazy telogenu jest naturalnym procesem w cyklu życia włosa każdej osoby. Kluczowe znaczenie w rozwoju łysienia telogenowego ma jednak zbyt wczesne przejście części z nich w stan spoczynku.

Telogenowe łysienie u kobiet

Łysienie telogenowe dotyka zarówno kobiety, jak i mężczyzn w każdym wieku, jednak według przeprowadzanych badań większe prawdopodobieństwo wystąpienia objawów obserwuje się u kobiet. Wynika to głównie z mniejszej odporności na czynniki sprzyjające szybszemu przejściu włosów w stan telogenu, co przyczynia się stopniowo do ich wzmożonego wypadania.

Rodzaje łysienia telogenowego

Wyróżnia się różne rodzaje łysienia telogenowego, które wynikają z przebiegu i intensywności wypadania włosów. Rozpoznanie konkretnego stadium schorzenia często możliwe jest już po przeprowadzeniu obszernego wywiadu z pacjentem, a wstępnie postawioną diagnozę potwierdzają badania trichoskopowe. Przebieg łysienia może mieć charakter przewlekły lub ostry.

Łysienie telogenowe ostre – dochodzi do nagłego i intensywnego przerzedzenia włosów o charakterze rozlanym. Poprawa często następuje samoistnie, a włosy odrastają w czasie od 4 do 6 miesięcy.
Przewlekłe łysienie telogenowe – proces wypadania włosów utrzymuje się przez więcej niż 6-8 miesięcy. Cechą charakterystyczną tego rodzaju schorzenia są przejściowe stany poprawy i ponownego zaostrzenia objawów. Utracie włosów mogą współtowarzyszyć również bóle skóry głowy oraz nadwrażliwość (trichodynia).

Łysienie telogenowe a androgenowe

Podstawową różnicą między łysieniem telogenowym a androgenowym jest przyczyna odpowiedzialna za zwiększoną utratę włosów. W przypadku łysienia telogenowego włosy wypadają w wyniku zaburzeń (wydłużenia) fazy spoczynku włosów, które mogą być wywołane przez m.in. długotrwały stres, przyjmowanie niektórych leków czy współtowarzyszące choroby. Łysienie androgenowe natomiast jest skutkiem zaburzeń układu hormonalnego, a dokładniej nadprodukcji androgenów (męskich hormonów płciowych).

W przypadku łysienia telogenowego wypadanie włosów następuje stopniowo i trudno wskazać obszar skóry głowy dotknięty dolegliwością. Łysieniu androgenowemu towarzyszy miejscowa utrata kosmyków a także ścieńczenie włosów– początkowo z większą częstotliwością w okolicy czoła i skroni, a następnie od skroni do czubka głowy.

Przyczyny łysienia telogenowego

Ustalenie przyczyny łysienia telogenowego wymaga przeprowadzenia szczegółowej diagnostyki i nie należy do najłatwiejszych zadań. Przejście włosów w stan telogenu może być wywołane kilkoma czynnikami. Nie jest to jednak niemożliwe do określenia dzięki innowacyjnym metodom badań i wielokierunkowemu wsparciu specjalistów. Za najczęstsze przyczyny łysienia telogenowego uznaje się:

zaburzenia hormonalne,

długotrwały stres lub silna reakcja emocjonalna,

niedobory składników odżywczych, witamin oraz mikro- i makroelementów,

przyjmowanie niektórych leków,

choroby autoimmunologiczne, endokrynologiczne, stany gorączkowe,

powikłania po przejściu COVID-19.

Każde zaburzenie równowagi w organizmie oddziałuje na stan i kondycję włosów w mniejszym lub większym stopniu. Dzięki zdiagnozowaniu przyczyn i podjęciu kierunkowego leczenia można odwrócić proces i przywrócić gęstość włosów sprzed wystąpienia schorzenia.

Łysienie telogenowe – ile trwa?

Łysienie telogenowe charakteryzuje się różną długością okresu wypadania włosów, która zależy od kilku czynników m.in. wdrożenia odpowiedniego sposobu leczenia i reakcji organizmu na nie. Kluczowe znaczenie ma również rodzaj przypadłości – objawy łysienia telogenowego ostrego następują po mniej więcej trzech miesiącach od aktywacji czynnika wywołującego chorobę. W takim przypadku faza wypadania włosów może wydłużyć się nawet do 6 miesięcy.

Przewlekłe łysienie telogenowe cechuje większa odporność na stosowaną kurację, dlatego osoby zmagające się z tą przypadłością, mogą odczuwać oznaki wypadania włosów przez okres dłuższy niż pół roku.

Leczenie

Metoda leczenia łysienia telogenowego zostaje dobrana na podstawie szczegółowych badań, które poprzedza konsultacja trychologiczna i wywiad z pacjentem. Podstawowa analiza stanu skóry głowy i włosów odbywa się podczas badania trichoskopowego przy użyciu specjalnej kamery (powiększającej obraz o kilkaset razy). Specjalista trycholog może zlecić również wykonanie badań krwi, w tym stężeń hormonów oraz analizę pierwiastkową włosa, która pozwala poznać niedobory składu mineralnego włosów i składników ogólnie wpływających na dysfunkcję pracy całego organizmu.

Po ustaleniu przyczyn wypadania włosów wykonuje się zabiegi, których głównych celem jest poprawa kondycji skóry głowy oraz mikrokrążenia, zahamowanie wypadania włosów, odżywienie i dogłębne nawilżenie. W przypadłości tej leczenie wspomagają: mezoterapia igłowa skóry głowy, mezoterapia skoncentrowanym tlenem, peptydowa terapia włosów, terapia proteoglikanami, osocze bogatopłytkowe, infuzja tlenowa czy fototerapia.

Jeśli wymaga tego sytuacja, bardzo często trycholog współpracuje z lekarzami m.in. endokrynologiem, dermatologiem, diabetologiem i psychologiem

W leczeniu łysienia telogenowego bardzo ważne jest usunięcie czynnika sprawczego powodującego łysienie, jeśli tego nie zrobimy, proces terapii nie będzie spełniał oczekiwań.

Czy włosy są w stanie odrosnąć?

Czas wzmożonej utraty włosów – w zależności od rodzaju schorzenia trwa od około 3 do nawet 12 miesięcy, jednak przy zastosowaniu odpowiedniej kuracji włosy odrosną. Zazwyczaj pierwsze efekty w postaci tzw. baby hair można zobaczyć już po upływie około 4-6 miesięcy, choć w niektórych przypadkach należy nastawić się na cierpliwość. W wyniku łysienia telogenowego, które ujawnia się podczas ciąży lub w okresie poporodowym odrost włosów może się wydłużyć w czasie.