kreacja24

About kreacja24

Posts by kreacja24 test:

2024 01 10

kreacja24 Blog analiza pierwiastkowa włosa, badanie pierwiastkowe włosów, kondycja włosów

Czy wiedzieliście, że wasze włosy mogą opowiedzieć całą historię o waszym zdrowiu? Kiedyś trudno było uwierzyć, że mała próbka włosów może dostarczyć tak ogromnej ilości informacji o stanie naszego organizmu. Dziś, w dobie nowoczesnych badań i technologii, analiza pierwiastkowa włosów staje się coraz bardziej popularna, oferując wgląd nie tylko w kondycję naszej czupryny, ale przede wszystkim naszego zdrowia.

Analiza pierwiastkowa – co to takiego?

Kiedyś, aby ocenić stan organizmu, polegaliśmy głównie na badaniach krwi. Jednak takie badanie nie zawsze dostarczało pełnego obrazu, ponieważ pierwiastki w surowicy krwi miały dużo niższe stężenie niż te w włosach. Analiza pierwiastkowa włosów pozwala ocenić ilość biopierwiastków w organizmie na przełomie nawet 90 dni, a jej wyniki nie zależą od pory dnia, w której jest przeprowadzana.

Analiza pierwiastkowa włosów – dlaczego warto?

Wygoda: Brak bólu i niedogodności. Cały proces polega tylko na pobraniu małej próbki włosów.

Kompleksowość: Analiza dostarcza informacji o stanie przemiany mineralnej, obecności metali ciężkich oraz innych ważnych aspektach naszego zdrowia.

Wpływ biopierwiastków: Znaczenie biopierwiastków dla prawidłowego funkcjonowania organizmu jest często niedoceniane. Ich niewłaściwa ilość może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych.

Kiedy warto się zdecydować na analizę pierwiastkową włosów?

Analizę pierwiastkową włosów zdecydowanie powinny rozważyć osoby mające problemy z odpornością, kobiety w ciąży lub planujące ją, osoby z otyłością, zaburzeniami gastrologicznymi, hormonalnymi, neurologicznymi czy cierpiące na alergie. Warto również wiedzieć, że czynniki takie jak stres, dieta, leki czy zanieczyszczenie powietrza mogą wpływać na stan pierwiastków śladowych w naszym ciele.

Jak działa analiza pierwiastkowa włosów?

Analiza pierwiastkowa włosów rozpoczyna się od pobrania niewielkiej próbki włosów. Wybrany fragment włosów powinien pochodzić z najbliższej części skóry głowy, by dostarczyć najświeższych informacji na temat stanu organizmu. Po odpowiednim przygotowaniu próbki, jest ona wysyłana do wyspecjalizowanego laboratorium.

W laboratorium włosy poddawane są zaawansowanym technikom badawczym, które pozwolą dokładnie określić zawartość poszczególnych pierwiastków i metali ciężkich. Analiza opiera się na bardzo precyzyjnych urządzeniach, które skanują strukturę włosa, odczytując dane na temat zawartości różnych substancji.

Po zakończonym badaniu, pacjent otrzymuje szczegółowy raport na temat stanu swojego zdrowia. Raport zawiera nie tylko informacje o obecnych stężeniach pierwiastków i metali ciężkich, ale także interpretację wyników, wskazującą ewentualne nieprawidłowości oraz dając rekomendacje dotyczące suplementacji czy zmian w diecie. W przypadku wykrycia niepokojących wartości, raport może również zawierać sugestie odnośnie dalszej diagnostyki czy konsultacji specjalistycznych.

Taka analiza jest niezwykle precyzyjna, a jej wyniki mogą dostarczyć wiele informacji na temat funkcjonowania organizmu, wpływu diety, stylu życia czy ewentualnych schorzeń. Dzięki temu pacjenci mogą lepiej zrozumieć swoje ciało i podjąć konkretne kroki w celu poprawy swojego zdrowia.

Podsumowanie

Nie można przecenić korzyści płynących z analizy pierwiastkowej włosów. To bezbolesne, proste i precyzyjne badanie, które może dostarczyć cennych wskazówek dotyczących naszego zdrowia. Jeśli zastanawiasz się nad stanem swojego organizmu, warto dać sobie szansę i zbadać własne włosy. Twoje zdrowie z pewnością na tym skorzysta!

łojotok jak sobie skutecznie z nim radzić

2023 11 22

kreacja24 Blog łojotok skóry głowy, pielęgnacja przy łojotoku, przyczyny łojotoku, tłusta skóra głowy

Każdy z nas chce wyglądać nieskazitelnie, ale co zrobić, kiedy codziennie stajesz przed lustrem i zauważasz nieestetycznie przetłuszczone włosy? Wydaje się, że problem ten dotyka coraz więcej osób, zarówno młodych, jak i starszych. Ale czy wiesz, co tak naprawdę kryje się za tym problemem i jak sobie z nim radzić?

Łojotok – zrozum problem

Zastanawiałeś się kiedyś, jak skomplikowana jest struktura skóry Twojej głowy? Mimo że na pierwszy rzut oka może się to wydawać nieistotne, zrozumienie tego, jak działa nasza skóra, jest kluczem do dbania o jej zdrowie i piękno.

Każdy centymetr kwadratowy naszej skóry głowy jest nie tylko miejscem, gdzie rosną włosy, ale prawdziwym ekosystemem. W tak małej przestrzeni mieści się od 100 do 300 włosów. To zadziwiająca liczba, ale co jeszcze bardziej fascynujące, to fakt, że każdy z tych włosów jest otoczony specjalnym gruczołem – gruczołem łojowym.

Gruczoły łojowe pełnią niezwykle ważną rolę w ekosystemie skóry głowy. Produkują one sebum, co jest naturalnym olejem skórnym. Sebum nie jest tam bez powodu – chroni włosy przed wysuszeniem, nadając im blask i elastyczność. Dodatkowo tworzy barierę ochronną na powierzchni skóry, która zabezpiecza przed niekorzystnymi czynnikami zewnętrznymi, takimi jak zanieczyszczenia czy zmienne warunki pogodowe.

Jednak, tak jak w każdym ekosystemie, równowaga jest kluczem. Czasami gruczoły łojowe mogą stać się zbyt aktywne, co prowadzi do nadprodukcji sebum. Gdy to się dzieje, włosy stają się tłuste, ciężkie i pozbawione objętości. Nadmiar sebum może również zapchać mieszki włosowe, co prowadzi do problemów takich jak łupież czy trądzik skóry głowy. Dlatego tak ważne jest, aby zrozumieć, jak działa łojotok i jak dbać o skórę głowy w sposób zapewniający jej zdrowie i równowagę.

Dlaczego tak się dzieje? Poznaj przyczyny łojotoku

Egzogenne (zewnętrzne) przyczyny:

– nieodpowiednia pielęgnacja skóry głowy,

– zły dobór kosmetyków,

– zbyt częste czesanie,

– stałe noszenie czapek czy innych nakryć głowy.

Endogenne (wewnętrzne) przyczyny:

– nadmierna aktywność gruczołów łojowych, która jest często spowodowana przez hormony androgenowe. Powodują one powiększenie gruczołów i zwiększenie produkcji sebum.

– stres, złe nawyki żywieniowe czy niedobór witamin także mogą być powodem przetłuszczania się włosów.

Nie tylko łojotok

Choć łojotok jest uciążliwy, towarzyszący mu łupież tłusty może być jeszcze bardziej nieprzyjemny. Łupież ten jest spowodowany nadmiernym rozmnażaniem się grzybów z rodzaju Malassezia spp. Objawia się żółtymi łuskami, świądem, zaczerwienieniem skóry, a nawet ogniskami zapalnymi prowadzącymi do utraty włosów.

Skuteczne rozwiązania na łojotok

Jeśli zmagasz się z tym problemem, istnieje wiele preparatów, które mogą Ci pomóc:

– Szampony zawierające pantenol, cynk i selen. Pantenol nawilża, cynk łagodzi podrażnienia, a selen zapobiega rozwojowi bakterii.

– Preparaty przeciwgrzybiczne z siarczkiem selenu, ketokonazolem czy pirytonianem cynku.

– Środki keratolityczne usuwające łupież, które zawierają kwas salicylowy, mocznik, siarkę czy dziegieć.

– Preparaty cytostatyczne z siarczkiem selenu czy dziegciem mineralnym.

Nie czekaj! Jeśli zauważasz, że problem narasta, warto skonsultować się z ekspertem. Trycholog to specjalista, który dzięki głębokiej wiedzy i doświadczeniu pomoże Ci zrozumieć przyczyny Twojego problemu i zaproponuje skuteczne metody walki z łojotokiem.

Pamiętaj, zdrowie i piękno Twoich włosów zależy od Ciebie. Dbanie o skórę głowy to inwestycja w Twoje samopoczucie i pewność siebie.

2023 09 21

kreacja24 Blog łysienie u młodych, profilaktyka łysienia, trycholog, zakola

Łysienie w młodym wieku często bywa nieuniknione, a pierwsze oznaki wypadania włosów we wzmożonym tempie coraz częściej odczuwają już nastolatkowie. Przyczyny problemu mogą być złożone, dlatego warto jak najszybciej je znaleźć, aby przeciwdziałać postępującemu wypadaniu. Jak się pozbyć zakoli w młodym wieku i co jest ich przyczyną?

Czy można mieć zakola w młodym wieku?

Przerzedzanie włosów, zwłaszcza przy linii czoła to problem, który coraz częściej dotyka osoby młode. Zakola mogą być wynikiem predyspozycji genetycznych i pojawiać się już w okresie nastoletnim. Często są dziedziczone po rodzicach lub dziadkach. Inne czynniki, takie jak stres czy problemy zdrowotne, mogą również wpłynąć na wcześniejsze wypadanie włosów.

Zakola u młodych mężczyzn czasem bywają rezultatem nieprawidłowej pielęgnacji, nadmiernej stylizacji przy użyciu preparatów obciążających włosy, ale i nieodpowiednio zbilansowanej diety czy zaburzeń na tle hormonalnym.

Zakola u młodych mężczyzn – jak rozpoznać?

Łysienie u młodych mężczyzn często objawia się przerzedzeniem włosów w okolicy skroni, tworząc charakterystyczne obszary skóry z zauważalną utratą gęstości pod dwóch stronach głowy – tuż nad linią włosów. Zakola mogą pojawić się już u nastolatków, a także młodych mężczyzn. Trudno jednoznacznie wskazać wiek i początek nadmiernego wypadania włosów ze względu na różne predyspozycje i przyczyny pojawienia się dolegliwości.

Przyczyny łysienia w młodym wieku

Najczęstszą przyczyną łysienia u mężczyzn jest łysienie androgenowe, czyli łysienie spowodowane predyspozycjami genetycznymi do nadprodukcji androgenów – męskich hormonów płciowych. W wyniku ich wzmożonej syntezy dochodzi do miniaturyzacji mieszków włosowych, co w konsekwencji prowadzi do wzmożonego wypadania kosmyków. Jeśli w rodzinie występuje łysienie u ojca lub dziadka, istnieje większe ryzyko jego wystąpienia w kolejnych pokoleniach.

Wyraźne przerzedzenie włosów może być również skutkiem długotrwałego stresu lub zdarzenia, które wywołało skrajne emocje. Do utraty włosów mogą prowadzić także zaburzenia odżywiania, infekcje skóry głowy, takie jak grzybica lub choroby skóry m.in. łuszczyca, a także stylizacja i traktowanie włosów ciepłem.

Sposób na zakola w młodym wieku – wizyta w gabinecie trychologa

Jeśli zauważysz nadmierne wypadanie włosów lub inne niepokojące objawy związane z wypadaniem, warto skonsultować się z dermatologiem lub trychologiem, aby dowiedzieć się więcej o przyczynach i możliwych sposobach leczenia. Im szybciej zaczniesz działać w tym zakresie, zyskasz większe szanse na zastosowanie skutecznej terapii i zahamowanie procesu łysienia poprzez zmniejszenie ryzyka trwałych uszkodzeń mieszków włosowych.

Wizyta w gabinecie trychologa to pierwszy krok do rozpoznania problemu, zweryfikowania przyczyn powstawania zakoli w młodym wieku. Specjalista zacznie od przeprowadzenia dokładnego wywiadu na temat obserwacji, przeszłości chorobowej oraz stylu życiu pacjenta, a następnie wykona badania skóry głowy. W gabinecie trychologa znajduje się sprzęt, przy użyciu którego specjalista może ocenić m.in. rodzaj włosów, stan mieszków włosowych, a także rodzaj łysienia.

Na podstawie wyników badań oraz wniosków z przeprowadzonej analizy stanu głowy trycholog dobiera odpowiednią formę leczenia, która może polegać na przeprowadzeniu kuracji domowej lub wykonaniu zabiegów trychologicznych.

Czy da się powstrzymać zakola?

Zakola to często wynik genetycznej predyspozycji, przez co mogą być trudne do całkowitego powstrzymania, ale istnieją sposoby na spowolnienie ich rozwoju lub poprawienie wyglądu skóry głowy. W zapobieganiu zakolom wykorzystuje się terapię światłem, zabiegi trychologiczne, takie jak mezoterapia mikroigłowa lub terapia peptydowa. Warto także zadbać o zmianę sposobu odżywiania i zrezygnować z używek.

2023 08 16

kreacja24 Blog diagnoza łysienia bliznowaciejącego, łysienie bliznowaciejące, trycholog, trychologia

Łysienie bliznowaciejące to trudna do zdiagnozowania przypadłość, która objawia się utratą gęstości włosów na skutek rozwoju tkanki włóknistej w mieszkach włosów. W tym artykule przyjrzymy się bliżej tej formie łysienia – od objawów, przez przyczyny – aż po dostępne metody leczenia i zabiegi trychologiczne. Jak radzić sobie z łysieniem bliznowaciejącym – co to jest i gdzie szukać wsparcia?

Czym jest łysienie bliznowaciejące?

Łysienie bliznowaciejące to stosunkowo rzadka forma łysienia, która charakteryzuje się utratą włosów w wyniku zastępowania mieszków włosowych bliznami. W przeciwieństwie do innych typów łysienia – zmiany zachodzące w organizmie prowadzą do nieodwracalnej utraty włosów. Zdolność regeneracji mieszków włosowych zostaje zahamowana przez proces bliznowacenia skóry, co uniemożliwia wzrost nowych kosmyków. Łysienie bliznowaciejące najczęściej dotyka skórę głowy, ale może dotyczyć również innych obszarów ciała, szczególnie okolic twarzy, takich jak broda lub brwi.

Łysienie bliznowaciejące – przyczyny

Przyczyny łysienia bliznowaciejącego nie są w pełni poznane, ale wiąże się je z różnymi czynnikami, które mogą wpływać na zaburzenia zdolności skóry do regeneracji. Za potencjalne przyczyny odpowiedzialne za powstanie blizn uznaje się m.in. stany zapalne skóry powstałe w wyniku chorób, takich jak: liszaj płaski czy toczeń rumieniowaty. Zapalne reakcje prowadzą do uszkodzenia mieszków włosowych, a następnie procesu bliznowacenia.

Do uszkodzeń mieszków włosowych, których następstwem jest obecność tkanki włóknistej, prowadzą również oparzenia, rany oraz urazy skóry. Niekiedy łysienie bliznowaciejące może być konsekwencją obecności chorób autoimmunologicznych m.in. łysienia plackowatego, które w ramach ostrego rozwoju może przekształcić się w formę łysienia bliznowaciejącego. Za ostatni z potencjalnych czynników przyczyniających się do rozwoju przypadłości uznaje się różne infekcje skóry np. w wyniku obecności grzybicy.

W niektórych przypadkach przyczyna może pozostać niewyjaśniona.

Łysienie bliznowaciejące – objawy

Objawy łysienia bliznowaciejącego różnią się w zależności od stopnia i obszaru występowania. Jedną z najczęściej pojawiających się oznak świadczących o rozwoju choroby jest stopniowa utrata włosów i zastępowanie ich przez tkankę bliznowatą w okolicy skroni i czoła. U niektórych osób objawom towarzyszy zaczerwienienie i obrzęk pojawiający się najczęściej na skórze głowy, a także ból przy dotykaniu skóry głowy.

Przy łysieniu bliznowaciejącym dochodzi do powstania tzw. bliznowatych plam. Skóra objęta łysieniem charakteryzuje się obecnością obszarów łysiny lub guzków. Dodatkowo w wybranych sytuacjach dochodzi swędzenie lub pieczenie – zazwyczaj na obszarze, w którym zaczęła pojawiać się tkanka włóknista.

Jak rozpoznać łysienie bliznowaciejące?

Rozpoznanie łysienia bliznowaciejącego może być trudne i wymaga konsultacji z doświadczonym dermatologiem lub trychologiem (specjalistą od chorób włosów i skóry głowy). Specjalista przeprowadzi szczegółowe badanie skóry głowy przy użyciu narzędzi i aparatury, która pozwoli zidentyfikować charakterystyczne cechy tkanki bliznowatej w mieszkach włosowych w dużym powiększeniu.

Diagnostyka obejmuje zazwyczaj:

przeprowadzenie wywiadu na temat przeszłości chorobowej pacjenta m.in. obecności urazów skóry, infekcji oraz chorób autoimmunologicznych;
ocenę skóry głowy lub innych miejsc, w których widoczny jest większy stopień utraty włosów;
zlecenie dodatkowych badań krwi, które pozwolą wykluczyć inne możliwe przyczyny łysienia.

Łysienie bliznowaciejące – leczenie

Niestety, łysienia bliznowaciejącego nie da się całkowicie wyleczyć, ponieważ obecność tkanki bliznowatej prowadzi do nieodwracalnego uszkodzenia mieszków włosowych. Nie warto jednak lekceważyć objawów choroby, ponieważ odpowiednie leczenie może pomóc w zahamowaniu postępu choroby, zmniejszeniu objawów i poprawie samopoczucia pacjenta. W zależności od przyczyn występowania łysienia bliznowaciejącego specjalista może zalecić różne opcje kuracji m.in. z wykorzystaniem leków przeciwzapalnych, bądź zabiegów nowoczesnej trychologii, takich jak: naświetlanie UV czy terapia laserowa. W celu łagodzenia objawów swędzenia i podrażnienia skóry można zastosować specjalne szampony, kremy i inne produkty do pielęgnacji skóry.

Ciekawą alternatywą leczenia dla osób, które nie chcą pogodzić się z trwałą utratą włosów jest mikropigmentacja skóry głowy. To zabieg znany powszechnie jako tatuaż skalpu, który wizualnie pomaga zrekompensować oznaki łysienia. Przy użyciu specjalnej techniki na obszarze skóry pozbawionym włosów wprowadza się pigment, który imituje włosy i pozwala ukryć skutki łysienia bliznowaciejącego.

Łysienie bliznowaciejące jest stanem przewlekłym i trudnym do wyleczenia, jednak z właściwą opieką medyczną można osiągnąć kontrolę nad objawami oraz spowolnić postęp schorzenia. Wczesna diagnoza i leczenie są kluczowe dla minimalizowania utraty włosów oraz zapobiegania dalszemu uszkodzeniu mieszków włosowych.

2023 07 28

kreacja24 Blog łysienie rodzaje, przyczyny łysienia, trycholog, typy łysienia

Łysienie to powszechna przypadłość – tak samo wśród mężczyzn, jak i kobiet. W tym artykule przyjrzymy się temu zagadnieniu z bliska, omawiając różne jego aspekty – rodzaje łysienia, główne przyczyny odpowiedzialne za wypadanie włosów, objawy oraz skuteczne metody zapobiegania utracie kosmyków. Jakie są pierwsze oznaki utraty włosów i gdzie uzyskać wsparcie niezbędne przy rozpoznaniu łysienia?

Czym jest łysienie?

Łysienie jest powszechnym problemem dermatologicznym – polega na stopniowej utracie włosów z określonych obszarów skóry głowy lub ciała. Trudno określić jedną przyczynę odpowiedzialną za wzmożoną utratę włosów, dlatego szerzej mówi się o zestawie czynników, które wpływają na cykl życia włosa i zdolność cebulki do produkcji nowych włosów.

Łysienie może wpływać na samopoczucie i pewność siebie osoby dotkniętej problemem, dlatego nie należy lekceważyć pierwszych symptomów przypadłości. Jeśli to możliwe, jak najszybciej postaraj się uzyskać wsparcie specjalisty.

Typy łysienia

Różne rodzaje łysienia wymagają indywidualnego podejścia do terapii, dlatego ważne jest, aby zwrócić uwagę na specyficzne objawy i skonsultować się w tym zakresie z trychologiem – specjalistą od schorzeń skóry głowy i włosów.

Możemy wyróżnić dwa typy łysienia z uwzględnieniem płci – łysienie u kobiet oraz u mężczyzn. Oba te rodzaje mają swoje charakterystyczne cechy i przyczyny.

Łysienie u mężczyzn jest najczęściej związane z tzw. łysieniem androgenowym, które wynika z dziedziczenia predyspozycji do wrażliwości brodawki włosa na hormon dihydrotestosteron (DHT). W efekcie włosy ulegają stopniowemu ścieńczeniu i przerzedzaniu, szczególnie w przedniej części głowy i w okolicach skroni.
Z kolei łysienie u kobiet może mieć różne podłoże, ale w wielu przypadkach również jest związane z działaniem hormonów. Utrata włosów może być bardziej rozproszona np. obejmować przednią część głowy, zazwyczaj bez widocznej linii zakoli.

Przeczytaj również: Hormonalne wypadanie włosów – jak sobie z nim radzić?

Rodzaje łysienia

W celu podjęcia odpowiedniej kuracji przeciwdziałającej wypadaniu włosów i wspomagającej cebulki do wzrostu należy rozpoznać, z jakim rodzajem łysienia mamy do czynienia. Oto kilka najczęściej diagnozowanych schorzeń u osób zmagających się z nadmiernym wypadaniem włosów o nietypowym przebiegu.

Rodzaj łysienia	Przyczyny	Leczenie
Łysienie androgenowe	Dziedziczenie, wrażliwość na DHT, ścieńczenie i przerzedzenie włosów na skroniach i czubku głowy.	Terapie preparatami z blokerami DHT, fototerapia, zabiegi inwazyjne.
Łysienie telogenowe	Stres, niedobory żywieniowe, przebyte operacje czy choroby.	Jest zazwyczaj odwracalne; po ustąpieniu przyczyny włosy mogą wrócić do normalnego wzrostu.
Łysienie plackowate	Choroba o autoimmunologicznym podłożu.	Najczęściej odwracalne; zależy od nasilenia choroby.
Łysienie bliznowaciejące	Zniszczenie mieszka włosowego przez choroby takie jak liszaj płaski, grzybica skóry, toczeń.	Leczenie może pomóc w zahamowaniu postępu choroby i zmniejszeniu ryzyka dalszych uszkodzeń.

Łysienie androgenowe

Łysienie androgenowe to jedna z częściej diagnozowanych przypadłości – u mężczyzn i kobiet. Następuje w wyniku dziedziczenia predyspozycji do wrażliwości na hormon dihydrotestosteron (DHT), który skraca czas trwania fazy wzrostu włosów. U mężczyzn charakteryzuje się ścieńczeniem i zanikaniem włosów na skroniach, a także czubku głowy, tworząc charakterystyczną łysinę. U kobiet łysienie androgenowe manifestuje się ścieńczeniem i przerzedzeniem włosów od czubka głowy wzdłuż przedziałka włosów.

Łysienie telogenowe

Łysienie telogenowe polega na wzmożonej utracie włosów wskutek działania różnych czynników, takich jak: stres, niedobory żywieniowe, przebyte operacje czy choroby. Następstwem jest szybsze przejście włosów z fazy wzrostu do fazy wypadania (telogenu), co powoduje ich nadmierne wypadanie. Ten rodzaj łysienia jest zazwyczaj odwracalny, a po ustąpieniu przyczyny włosy mogą wrócić do normalnego wzrostu.

Łysienie plackowate

Łysienie plackowate to choroba o autoimmunologicznym podłożu, która objawia się w postaci okrągłych lub owalnych plam łysiny występujących głównie na skórze głowy. Cebulki włosowe w tych miejscach są atakowane przez układ odpornościowy, co powoduje zahamowanie wzrostu włosów. Choroba ta może mieć różny stopień nasilenia – od pojedynczych plam do zaawansowanych, rozległych obszarów łysienia. Najczęściej jest to łysienie odwracalne.

Łysienie bliznowaciejące

W tym przypadku włosy wypadają z powodu zniszczenia mieszka włosowego, a na jego miejscu powstaje tkanka bliznowata, co uniemożliwia ponowny wzrost włosa. Łysienie bliznowaciejące występuje na skutek różnych schorzeń takich jak np.: liszaj płaski, grzybica skóry, toczeń rumienowaty. W niektórych przypadkach leczenie może pomóc w zahamowaniu postępu choroby i zmniejszeniu ryzyka dalszych uszkodzeń

Etapy łysienia

Łysienie androgenowe można podzielić na trzy etapy:

Faza wczesna – włosy stają się cieńsze, a następnie są na tyle słabe, że zaczynają się przerywać. Zmiany w postaci przerzedzenia najczęściej możesz zauważyć – w czołowej części głowy u mężczyzn i w środkowej części skalpu – u kobiet.
Zaostrzenie objawów – obszar łysienia powiększa się, a włosy stają się coraz cieńsze i rzadsze, tworząc charakterystyczne obszary łysiny na głowie.
Faza zaawansowana – na głowie zostaje tylko kilka pojedynczych włosów lub zupełnie ich brak. Przypadłość często zaczyna obejmować także inne obszary ciała.

Przyczyny łysienia

Nie można jednoznacznie wskazać przyczyn odpowiedzialnych za problem łysienia, a wiele z nich jest kwestią indywidualną, zależną od genów, stylu życia osoby oraz predyspozycji. Lekarze skłaniają się natomiast do określenia czynników, które w wielu przypadkach odpowiadają za aktywację choroby lub nasilenie objawów. Należą do nich:

Czynniki genetyczne – skłonność do łysienia może być dziedziczona po rodzicach.
Zmiany hormonalne – zwiększony poziom DHT, hormonów tarczycy lub niektórych hormonów płciowych może wywołać łysienie.
Obecność chorób autoimmunologicznych.
Niedobory żywieniowe – brak dostarczania wraz z dietą kluczowych czynników odżywczych.
Chroniczny stres.

Pierwsze oznaki łysienia

Pierwsze objawy łysienia to znak, że w organizmie dzieje się coś niepokojącego, dlatego nie można ich bagatelizować. Warto jednak zachować zdrowy rozsądek, ponieważ nie każda większa ilość włosów pozostawionych na szczotce oznacza chorobę. Niekiedy zauważamy, że we wzmożonym tempie włosy wypadają na jesień, czyli sezonowo np. po słonecznym lecie i w związku ze zmianą temperatury otoczenia. Innym powodem mogą być zmiany fizjologiczne następujące w organizmie, takie jak: zajście w ciążę lub rozpoczęcie przyjmowania preparatów zawierających hormony. Jeśli jednak wykluczasz wszystkie powyższe okoliczności nadmiernej utraty gęstości, zwróć uwagę, czy:

zauważasz stopniowe przerzedzanie się włosów na skroniach oraz przy linii czoła;
Twoje włosy okresowo wypadają ze wzmożoną częstotliwością z obszaru całej głowy.

Jeśli tak – mogą to być pierwsze oznaki łysienia. W celu potwierdzenia ich konieczne jest przeprowadzenie dokładniejszej diagnostyki np. w gabinecie trychologa we Wrocławiu.

Dowiedz się więcej na temat wypadania włosów po ciąży – ile trwa i jak mu zaradzić?

Współtowarzyszące objawy łysienia

Wzmożonemu wypadaniu włosów wskutek łysienia mogą towarzyszyć również inne objawy, które pomogą ustalić rodzaj przypadłości. Wśród nich wyróżnia się m.in.:

swędzenie skóry głowy (może towarzyszyć utracie włosów w wyniku łojotoku lub reakcji alergicznych)
zmiana jakości włosów (mogą stać się cieńsze, kruche i mniej elastyczne).

Za objaw współtowarzyszący łysieniu można uznać również widoczne na szczotce, poduszce lub podczas mycia włosów pozostałości kosmyków w ilości większej niż zazwyczaj. Warto pamiętać, że włosy wypadają każdego dnia i jest to całkowicie naturalny proces – dopiero ich nadmierna utrata może świadczyć o obecności pewnej dysfunkcji.

Jak rozpoznać łysienie?

Rozpoznaniem łysienia zajmuje się specjalista – dermatolog lub trycholog na podstawie szczegółowego badania skóry głowy, wywiadu medycznego oraz ewentualnych badań dodatkowych. Przed wizytą w gabinecie trychologa można wykonać morfologię krwi – żelazo, ferrytynę, B12 oraz badania hormonalne, co skróci czas potrzebny do uzyskania diagnozy.

Czy da się powstrzymać łysienie?

Nie zawsze można całkowicie powstrzymać łysienie, zwłaszcza gdy ma ono podłoże genetyczne. Istnieją jednak różne metody leczenia, które ograniczają proces wypadania włosów i wspomagają ich odrost. W niektórych rodzajach leczenia np. androgenowym stosuje się terapie preparatami, z tzw. blokerami DHT. Korzystnie na zahamowanie wypadania włosów wpływają również: terapia światłem, czyli fototerapia oraz inne zabiegi inwazyjne jak osocze bogatopłytkowe czy mezoterapia.

Zabiegi na łysienie wspomagające odrost włosów

Celem wykonania zabiegów trychologicznych przede wszystkim jest pobudzenie mikrokrążenia, zahamowanie procesu miniaturyzacji włosów, łagodzenie objawów współtowarzyszących oraz wsparcie procesu odrostu włosów, które nie uległy miniaturyzacji. W tym zakresie dobre rezultaty można osiągnąć poprzez wykonanie:

mezoterapii mikroigłowej,
mezoterapii,
laseroterapii,
zabiegów z wykorzystaniem osocza bogatopłytkowego,
elektrostymulacji mikroprądami,
terapii proteoglikanami,
stosowanie preparatów o działaniu specjalistycznym w domu.

Pomóc może również zbilansowana dieta bądź suplementacja.

Jak zapobiec łysieniu?

Nie zawsze da się zapobiec łysieniu, ponieważ w wielu przypadkach schorzenie postępuje wbrew wszelkim staraniom. Możesz jednak odpowiednio zadbać o włosy, skórę głowy oraz cały organizm, aby w jak najlepszy sposób przełożyło się to na ogólne zdrowie oraz kondycję kosmyków. W tym celu:

Zadbaj o zrównoważoną dietę – pamiętaj o spożywaniu odpowiedniej ilości białka, witamin oraz składników mineralnych, które korzystnie wpływają na stan włosów.
Unikaj stresu – zdrowy tryb życia może pomóc w zmniejszeniu negatywnego wpływu stresu na włosy.
Zapewnij włosom odpowiednio dobraną pielęgnację – unikaj używania zbyt gorących narzędzi do stylizacji, częstego farbowania i agresywnego czesania.
Wykonuj regularne badania – skonsultuj z lekarzem wszystkie dolegliwości, aby wykluczyć obecność innych chorób.

Łysienie jest schorzeniem, które nie tylko ingeruje w wygląd, ale także może wpłynąć na pewność siebie i samopoczucie. Dlatego ważne jest, aby otwarcie rozmawiać na ten temat i szukać pomocy w specjalistycznych gabinetach, gdy tylko zauważysz pierwsze oznaki problemu.

2023 07 10

kreacja24 Blog infekcje skóry głowy, skóra głowy, trycholog, trychologia, zapalenie mieszka włosowego

Nie tylko niewłaściwa pielęgnacja i zaburzenia rozgrywające się wewnątrz organizmu są odpowiedzialne za niekorzystny stan skóry głowy oraz włosów. W niektórych przypadkach do pogorszenia kondycji oraz licznych uszkodzeń może dojść wskutek wpływu czynników zewnętrznych, które zaburzają naturalną barierę ochronną skóry. W efekcie powstają zmiany zapalne spowodowane nagromadzeniem się bakterii, infekcją grzybiczą lub wirusową – zapalenie mieszków włosowych na głowie. Jak sobie radzić z tą przypadłością?

Co to jest zapalenie mieszków włosowych?

Mieszek włosowy to struktura anatomiczna (zagłębienia w naskórku) obecna w skórze, która jest odpowiedzialna za zakorzenienie, wzrost i utrzymanie włosa. W ich sąsiedztwie znajdują się natomiast ujścia gruczołów łojowych odpowiedzialne za produkcję sebum.

Do zapalenia mieszków włosowych na głowie najczęściej dochodzi w wyniku infekcji bakteryjnej, choć pojawiają się również przypadki stanu zapalnego powstałego na skutek zakażenia wirusowego i grzybiczego. Osłabione mieszki w wyniku wpływu czynników zewnętrznych, takich jak:

promieniowanie UV,
wysoka i niska temperatura,
wiatr,
a także niewłaściwej higieny

są bardziej podatne na wszelkiego rodzaju infekcje i rozwój patogennych drobnoustrojów. W wyniku ich namnażania powstaje stan zapalny, a wraz z nim – szereg nieprzyjemnych objawów.

Zapalenie mieszków włosowych – objawy

Zapalenie mieszków włosowych łatwo rozpoznać. Przypadłość objawia się obecnością na skórze charakterystycznych krost lub grudek o żółtawym zabarwieniu. W ich wnętrzu przeważnie gromadzi się ropa, a także można zauważyć włos przebijający się przez kolejne warstwy skóry. Wokół krostek występuje zaczerwienienie, a powierzchni dotkniętej stanem zapalnym niekiedy towarzyszy swędzenie, ból, a nawet łysienie bliznowaciejące i wypadanie włosów.

Zapalenie mieszków włosowych występuje na głowie, ale może pojawić się również na pozostałych częściach ciała, takich jak: kark, plecy czy pachwiny oraz w innych miejscach, które mają kontakt z ubraniami.

Zapalenie mieszków włosowych – przyczyny

Najczęstszą przyczyną zapalenia mieszków włosowych jest zakażenie bakterią gronkowca złocistego (Staphylococcus aureus) lub paciorkowca ropnego (Streptococcus pyogenes). Do powstania dermatozy przyczyniają się jednak pewne czynniki, które tworzą środowisko podatne na rozwój bakterii. Stan zapalny może pojawić się w wyniku podrażnień skóry spowodowanych częstym drapaniem lub pocieraniem. Za przyczynę często uznaje się noszenie zbyt obcisłej odzieży lub wykonanej z nieoddychających materiałów. Kolejnym aspektem jest brak utrzymania higieny, a także korzystanie z zanieczyszczonych akcesoriów przy pielęgnacji skóry głowy jak i również stosowanie zbyt agresywnych preparatów na skórę głowy.

Zapalenie mieszka włosowego – leczenie

Leczenie zapalenia mieszków włosowych przy małym stopniu nasilenia objawów zwykle polega na obserwacji zmian. W tym czasie warto miejscowo stosować preparaty o właściwościach antyseptycznych. W przypadku zaostrzenia się objawów rekomenduje się konsultację dermatologiczną lub trychologiczną. W przypadku rozprzestrzeniania się objawów zapalenia mieszków włosowych konieczne może być włączenie antybiotykoterapii.

Aby w przyszłości unikać stanu zapalnego w obrębie mieszków włosów, warto zadbać również o prawidłową pielęgnację skóry, czyli stosować peelingi enzymatyczne i szampony odpowiednio dobrane do skóry głowy. Należy zwrócić też uwagę na odporność organizmu.

Zapalenie mieszków włosowych a wypadanie włosów

W większości przypadków zapalenie mieszków włosowych cechuje łagodny przebieg. Jeśli jednak objawy nasilają się i w odpowiedni sposób nie zareagujemy na nie, problem może przerodzić się w nadmierne wypadanie włosów i doprowadzić do ich znacznego przerzedzenia a często do stałego wyłysienia w miejscu stanu zapalnego. Dlatego warto pamiętać, aby nie zaniedbywać pierwszych objawów i doprowadzić leczenie do końca – pod kontrolą specjalisty.

Umów wizytę u trychologa we Wrocławiu w Centrum Medycyny i Trychologii Biomedika. W gabinecie specjalista przeprowadzi z Tobą szczegółowy wywiad, a następnie wykona szereg badań pozwalających dokładnie zdiagnozować przypadłość i ustalić plan leczenia dopasowany do rodzaju schorzenia.

2023 06 05

kreacja24 Blog trichotillomania, trycholog, trychologia, zaburzenia psychiczne a włosy

Niektóre nawyki i zaburzenia obsesyjno-kompulsywne mogą bezpośrednio przekładać się na jakość i wygląd włosów. Tak dzieje się między innymi przy trichotillomani, która prowadzi do wyrywania włosów pokrywających różne części ciała. W wyniku zaburzeń osoby zmagające się z chorobą tracą kontrolę nad sygnałami ze strony organizmu, czego efektem jest znaczna utrata gęstości. Czy włosy odrosną i jak można leczyć tę przypadłość?

Trichotillomania – co to jest?

Trichotillomania to zaburzenia o psychogennym podłożu, które prowadzą do niekontrolowanego i impulsywnego wyrywania włosów. Przypadłość najczęściej występuje u dzieci w wieku 11-13 lat i prowadzi do pogorszenia jakości życia. Osoby dotknięte zaburzeniami przeważnie wyrywają włosy z czubka głowy, choć niekiedy zaburzenia prowadzą do wyrywania włosów również z innych części ciała. Czasem przypadłości towarzyszą nawyki związane z wykorzystaniem urwanych kosmyków, m.in. w celu gryzienia, żucia lub do zabawy.

W klinicznej terminologii wyróżnia się dwie odmiany trichotillomani. O przypadłości mówi się zarówno w momencie, gdy wyrywanie włosów następuje wskutek redukcji napięcia, które narasta w ciele, jak i pojawia się niekontrolowane w czasie codziennych czynności, takich jak relaks przed telewizorem, podczas gdy osoba chora nie ma wpływu na odruchowo wykonywane działania.

Przyczyny trichotillomani

W przypadku trichotillomani trudno jednoznacznie wskazać, co odpowiada za wystąpienie zaburzeń o charakterze kompulsywno-obsesyjnym. Specjaliści najczęściej pozostają przy założeniu, że do głównych czynników odpowiedzialnych za problemy z niekontrolowanym wypadaniem włosów mogą odpowiadać mutacje genów, choroby na tle neurologicznym, a także aspekty psychologiczne. Za pośrednie przyczyny trichotillomani uznaje się m.in. traumatyczne przeżycia przekładające się na lęk lub stres, któremu chora osoba próbuje dać upust poprzez wyrywanie włosów z ciała.

Jakie objawy towarzyszą trichotillomani?

Niekontrolowane wyrywanie włosów nie jest jedynym objawem trichotillomani. U dzieci do objawów towarzyszących zaburzeniu zalicza się m.in. nocne moczenie, obecność koszmarów sennych, a także zachowania regresywne związane z niekontrolowanym uczuciem frustracji.

U dorosłych natomiast trichotillomani może towarzyszyć niska samoocena, niechęć do spotkań z innymi osobami czy poczucie wstydu w związku z niepohamowaną chęcią wyrywania włosów.

Trichotillomania – leczenie i pielęgnacja

Leczenie trichotillomani zawsze odbywa się na podstawie spotkania ze specjalistą, przeprowadzenia szczegółowego wywiadu, badań i próby określenia przyczyn odpowiedzialnych za wystąpienie objawów. W celu zażegnania problemów lekarze w większości przypadków stawiają na połączenie terapii farmakologicznej z wizytą u psychiatry. Korzystne efekty pacjenci osiągają również poprzez udział w terapii poznawczo-behawioralnej.

W leczeniu trichotillomani warto również podkreślić znaczenie terapii trychologicznej. W wybranych przypadkach pacjenci, którzy impulsywnie wyrywają włosy z głowy, w dłuższej perspektywie czasu mogą przyczynić się do trwałego uszkodzenia mieszków włosów, co uniemożliwia ich odrost. Na szczęście u większego odsetka włosów leczenie trychologiczne przy wykorzystaniu synergii zabiegów oraz odpowiednich preparatów pielęgnacyjnych pozwala przywrócić ich początkową gęstość.

Trichotillomania a odrastanie włosów – co warto wiedzieć?

Wizyta w gabinecie trychologa i podjęcie kuracji wspomagającej odrost włosów może przynieść bardzo dobre rezultaty – nawet przy częściowo trwałym uszkodzeniu mieszków. W celu odbudowy kondycji włosów stosuje się zabiegi stymulujące cebulki włosów do wzrostu, które działają bezpośrednio na skórę głowy. Do popularnych rozwiązań zapewniających widoczną poprawę przy regularnym stosowaniu należą m.in.:

mezoterapia igłowa oraz mezoterapia mikroigłowa,
karboksyterapia,
infuzja tlenowa,
osocze bogatopłytkowe,
terapia PUVA/UVB/UVA.

2023 05 04

kreacja24 Blog łysienie, przyczyny wypadania włosów, trychologia, wypadanie włosów

Wypadanie włosów to proces, który może być następstwem różnych zaburzeń funkcjonowania organizmu. Poza chorobami skóry głowy, które powodują łysienie, wyróżnia się również dolegliwości związane z nieprawidłową pracą innych układów bądź narządów w organizmie. Następstwem chorób często bywa pogorszenie kondycji włosów. Z czasem stają się one coraz słabsze i bardziej cienkie aż w końcu wypadają. Jakie są choroby powodujące wypadanie włosów i gdzie szukać przyczyn odpowiedzialnych za wzmożoną utratę kosmyków?

Choroby powodujące wypadanie włosów: Czy wypadanie włosów może być objawem choroby?

Włosy wypadają każdego dnia, lecz gdy zwiększa się ich liczba, a na głowie widać znaczne przerzedzenia, warto znaleźć przyczynę odpowiedzialną za zmiany. Wypadanie włosów może być objawem różnych chorób, w tym chorób zakaźnych, chorób nowotworowych oraz chorób wenerycznych, które mogą powodować wypadanie włosów. W wielu przypadkach pogorszenie kondycji włosów i ich mniejsza ilość wynika z obecności chorób skóry głowy powodujących wypadanie włosów. Częstą przyczyną utraty włosów są także łysienie androgenowe oraz łysienie bliznowaciejące, które prowadzą do przerzedzenia lub trwałej utraty włosów. Ponadto zmiany fizjologiczne oraz zaburzenia pracy wybranych narządów i układów w organizmie również mogą wpływać na gęstość czupryny. Z jakimi chorobami można połączyć wypadanie włosów i do jakiego lekarza udać się po diagnozę?

Najczęstsze przyczyny wypadania włosów

Wypadanie włosów to problem, który może mieć bardzo różnorodne podłoże – zarówno zdrowotne, jak i związane z codziennymi nawykami. Nadmierne wypadanie włosów często jest pierwszym sygnałem, że w organizmie dzieje się coś niepokojącego. Wśród najczęstszych przyczyn utraty włosów wymienia się choroby owłosionej skóry głowy, takie jak łojotokowe zapalenie skóry głowy, łysienie androgenowe, łysienie plackowate czy grzybica skóry głowy. Schorzenia te prowadzą do uszkodzenia mieszków włosowych, co skutkuje przerzedzeniem fryzury i pogorszeniem kondycji włosów.

Nie bez znaczenia są także zaburzenia gospodarki hormonalnej, w tym choroby tarczycy, takie jak niedoczynność tarczycy czy choroba Hashimoto. Zmiany w poziomie hormonów, zwłaszcza w okresie menopauzy, po ciąży czy w wyniku stosowania tabletek antykoncepcyjnych, mogą powodować nasilone wypadanie włosów. Również przewlekłe choroby zapalne, takie jak reumatoidalne zapalenie stawów czy toczeń rumieniowaty, a także inne choroby autoimmunologiczne, mogą prowadzić do utraty włosów na skutek przewlekłego stanu zapalnego i uszkodzenia mieszków włosowych.

Warto pamiętać, że wypadanie włosów może być także efektem chorób zakaźnych, takich jak grzybica skóry głowy czy łupież pstry, a także chorób ogólnoustrojowych, w tym chorób nowotworowych czy chorób wenerycznych. Często przyczyną problemu są również niedobory składników odżywczych, zwłaszcza niedoboru żelaza, który wpływa na stężenie żelaza we krwi i osłabia cebulki włosowe.

Nieprawidłowa pielęgnacja, częste prostowanie włosów, agresywne zabiegi fryzjerskie czy stosowanie nieodpowiednich kosmetyków mogą dodatkowo nasilać problem nadmiernej utraty włosów. Wzmożone wypadanie włosów może być także związane ze stresem, zaburzeniami psychicznymi, a nawet z przyjmowaniem niektórych leków, takich jak leki immunosupresyjne.

Warto podkreślić, że niektóre przyczyny wypadania włosów mają charakter przejściowy – na przykład po silnym stresie, infekcji czy w okresie rekonwalescencji po chorobie, włosy mogą wypadać intensywniej, ale po pewnym czasie ich wzrost wraca do normy. Jednak przewlekłe, nasilone wypadanie włosów zawsze powinno skłonić do konsultacji ze specjalistą, który pomoże ustalić przyczynę problemu i wdrożyć odpowiednie leczenie.

Dbając o zdrowie skóry głowy, prawidłową pielęgnację oraz regularnie monitorując stan zdrowia, można skutecznie zapobiegać wielu przyczynom wypadania włosów. Jeśli zauważysz u siebie objawy nadmiernej utraty włosów, nie zwlekaj z wizytą u trychologa – wczesna diagnoza to klucz do zachowania zdrowia i pięknych włosów.

W jakich chorobach wypadają włosy?

Wypadanie włosów może wiązać się z obecnością grzybicy skóry głowy oraz innych schorzeń wynikających ze zmian i zapalnych wykwitów na skórze. Wzmożona utrata włosów często nie jest objawem bezpośrednio związanym z konkretną dolegliwością – w przypadku schorzeń, takich jak: łuszczyca, ŁZS lub atopowe zapalenie skóry trwający stan zapalny może doprowadzić do uszkodzenia mieszków włosowych, czego konsekwencją jest wypadanie. Niekiedy przyjmowanie doustnych środków farmakologicznych również prowadzi do osłabienia włosów, a wzmożona utrata kosmyków jest następstwem terapii lekami.

Choroby powodujące wypadanie włosów – przykłady

Jeśli włosy wypadają we wzmożonym tempie przez czas dłuższy niż około 4-5 tygodni, objawów tych nie należy lekceważyć. Mogą one świadczyć o obecności zaburzeń układu immunologicznego (choroby autoimmunologiczne), chorobach układu trawienia, dysfunkcji nerek oraz zaburzeniach gospodarki hormonalnej. Oto kilka przykładów grup chorób, których obecność może powodować nadmierną utratę włosów.

Wypadanie włosów a choroby autoimmunologiczne

Stopniowe łysienie to charakterystyczny objaw towarzyszący chorobom autoimmunologicznym. Ich obecność wynika z dysfunkcji układu odpornościowego, który uznaje swoje komórki za obce i próbuje walczyć z nimi, doprowadzając do powstania stanu zapalnego w organizmie. Do grupy chorób z autoagresji, które mogą oddziaływać na stan włosów, zalicza się m.in. łuszczycę, toczeń rumieniowaty, chorobę Hashimoto, liszaj płaski, a także reumatoidalne zapalenie stawów (RZS).

Choroby jelit a wypadanie włosów

Upośledzona praca jelit również może wpływać na wzrost częstotliwości wypadania włosów. W przypadku nieprawidłowego wchłaniania mikro- i makroelementów wszystkie komórki organizmu – również komórki włosów nie otrzymują niezbędnych składników odżywczych do wzrostu. Ponadto w przypadku choroby Leśniowskiego-Crohna za utratę gęstości włosów odpowiadać może obecny stan zapalny, który wzmaga proces wypadania. Warto również wspomnieć, że choroby związane z niedoborem żelaza, takie jak anemia, mogą dodatkowo przyczyniać się do wypadania włosów poprzez pogorszenie ogólnego stanu zdrowia i niedostateczne odżywienie mieszków włosowych. Wśród innych chorób jelit odpowiedzialnych za wzmożone wypadanie można wskazać również: zespół jelita drażliwego oraz obecność pasożytów jelitowych.

Choroby nerek a wypadanie włosów

Do łysienia może dojść wskutek chorób nerek o przewlekłym charakterze. Wśród objawów towarzyszących pogorszeniu stanu zdrowia można odczuć znacząca różnicę w gęstości włosów, której nie służą przyjmowane leki. Ustabilizowanie stanu zdrowia pozwala jednak ograniczyć objawy związane z wypadaniem kosmyków i przywrócić gęstość.

Choroby tarczycy a wypadanie włosów

Wiele kobiet zmaga się z nadmiernym wypadaniem włosów spowodowanych zaburzeniami natury endokrynologicznej, które wynikają z nieprawidłowej pracy tarczycy. Hormony tarczycy odgrywają kluczową rolę w regulacji cyklu wzrostu włosa, a ich zaburzenia mogą prowadzić do wypadania włosów. Następstwem niedoczynności w produkcji hormonów jest szybsze przejście włosów w stan telogenu (końcową fazę wzrostu) – w efekcie zauważalna jest gwałtowna utrata gęstości spowodowana przedwczesnym wypadaniem.

Choroby powodujące wypadanie włosów – gdzie szukać wsparcia?

U osób zmagających się z problemem wypadania włosów proces ten można zatrzymać i odwrócić skutki, choć wymaga to poznania przyczyny odpowiedzialnej za kondycję włosów i wdrożenia odpowiedniej kuracji. Wsparcie i pomoc otrzymasz w gabinecie trychologicznym, gdzie podczas wizyty trycholog rozpozna, czy utrata gęstości wiąże się z obecnością chorób skóry głowy, czy wymaga przeprowadzenia dodatkowych badań i szerszej diagnostyki.

Warto pamiętać, że poza kuracją trychologiczną znaczenie ma również przywrócenie ogólnej homeostazy organizmu i wdrożenie leczenia, które pozwoli wyeliminować problemy ze zdrowiem.

Praca nad zahamowaniem nadmiernego wypadania włosów zawsze musi iść dwutorowo – trycholog zaleci terapię gabinetową bądź domową mającą na celu zahamowania łysienia i porost włosów, natomiast specjalista lekarz zadba o zdrowie od środka organizmu. Te dwie ścieżki muszą być spójne, aby uzyskać oczekiwane efekty.

Choroby powodujące wypadanie włosów – podsumowanie

Rodzaj choroby	Przykłady chorób	Opis skutków na włosy
Choroby skóry głowy	Grzybica skóry głowy, łuszczyca, ŁZS, atopowe zapalenie skóry	Uszkodzenie mieszków włosowych, stany zapalne prowadzące do wypadania włosów
Choroby autoimmunologiczne	Łuszczycę, toczeń rumieniowaty, chorobę Hashimoto, liszaj płaski, reumatoidalne zapalenie stawów (RZS)	Stopniowe łysienie wynikające z dysfunkcji układu odpornościowego
Choroby jelit	Choroba Leśniowskiego-Crohna, zespół jelita drażliwego, obecność pasożytów jelitowych	Nieprawidłowe wchłanianie mikro- i makroelementów, stan zapalny wzmaga proces wypadania włosów
Choroby nerek	Przewlekłe choroby nerek	Pogorszenie gęstości włosów, leczenie i stabilizacja stanu zdrowia ogranicza objawy wypadania
Choroby tarczycy	Niedoczynność tarczycy, zaburzenia natury endokrynologicznej	Gwałtowna utrata gęstości spowodowana przedwczesnym wypadaniem, zaburzenia w produkcji hormonów

Warto dodać, że informacje te przedstawiają ogólne zależności między różnymi chorobami a wypadaniem włosów, ale diagnoza i leczenie powinny być prowadzone przez wykwalifikowanych specjalistów w dziedzinie medycyny i trychologii.

2023 03 23

kreacja24 Blog łysienie łojotokowe, objawy łysienia łojotokowego, trycholog Wrocław, wypadanie włosów

Łysienie łojotokowe wynika z zaburzeń pracy gruczołów łojowych, które prowadzą do nadmiernego łuszczenia się powierzchni skóry głowy. Efektem tej dysfunkcji jest wzmożone wypadanie włosów, które bez odpowiedniego wsparcia specjalisty – może przerodzić się w poważny problem. Jakie są objawy łysienia łojotokowego i na czym polega leczenie?

Czym jest łysienie łojotokowe?

Łysienie łojotokowe to schorzenie wywołane łojotokowym zapaleniem skóry głowy. Do wzmożonego wypadania włosów prowadzi nadprodukcja sebum związana z nieprawidłową pracą gruczołów łojowych, co w większości przypadków wynika z zaburzeń gospodarki hormonalnej organizmu. Wśród innych przyczyn zachwiania równowagi produkcji łoju wskazuje się również na m.in. choroby układu nerwowego, chroniczny stres, obecność schorzeń autoimmunologicznych oraz niewłaściwą pielęgnację skóry głowy czy ciężkostrawna, tłusta dieta.

Łysienie łojotokowe jest chorobą charakterystyczną dla osób wchodzących w okres dojrzewania, w których organizmie zachodzą różne przemiany hormonalne.

Dowiedz się więcej na temat hormonalnego wypadania włosów i sprawdź jak sobie z nim radzić!

Łysienie łojotokowe – objawy

Pierwszym objawem łysienia łojotokowego jest przetłuszczanie się skóry głowy i włosów. Przypadłość ta często bywa bagatelizowana, czego następstwem jest pojawienie się łupieżu. W efekcie skóra głowy zaczyna swędzieć, co może prowadzić do jej nadmiernego pocierania i osłabienia cebulek włosów. Włosy zaczynają stopniowo wypadać, a skutkiem nadmiernej produkcji sebum jest ich znaczne przerzedzenie.

Przy łojotokowym zapaleniu skóry głowy objawy mogą również być bardziej odczuwalne i uciążliwe. Na skórze powstają wtedy ogniska rumieniowe pokryte strupami o żółtym zabarwieniu, skóra nieestetycznie łuszczy się, a w niektórych przypadkach widoczne są wysięki pozwalające odróżnić skórę zdrową od powierzchni objętej stanem zapalnym. Chroniczny stan zapalny osłabia cebulki włosa, co doprowadza do nadmiernego wypadania włosów.

Jak wygląda łysienie łojotokowe u kobiet?

Łysienie łojotokowe u kobiet występuje z podobną częstotliwością jak u mężczyzn. Sebum produkowane jest w różnych ilościach w zależności od wieku, dlatego dziewczynki i chłopcy w okresie pokwitania mogą częściej odczuwać problemy związane z łojotokowym wypadaniem włosów. Zakończenie okresu dojrzewania normalizuje produkcję łoju, choć łojotokowe zapalenie skóry głowy może wystąpić również w dorosłym życiu na skutek problemów ze strony układu hormonalnego oraz w starszym wieku – głównie w okresie przekwitania.

Łysienie łojotokowe – leczenie

Leczenie łysienia łojotokowego warto zacząć od wizyty w gabinecie trychologicznym, gdzie specjalista zdiagnozuje schorzenie i dokładnie zbada ilość sebum wydzielanego przez gruczoły łojowe skóry głowy. Następnym etapem jest dobór indywidualnej kuracji, której celem ograniczenie ilości produkowanego łoju i przywrócenie skórze równowagi fizjologicznej. W terapii warto uwzględnić preparaty o działaniu przeciwzapalnym i przeciwgrzybiczym oraz kuracje o keratoplastyczne (zmiękczające naskórek) oraz keratolityczne (złuszczające). Warto zadbać również o dietę bogatą w witaminy i minerały, które wpływają na kondycję skóry i włosów.

Łysienie łojotokowe – odwracalne czy nie?

Łysienie łojotokowe jest całkowicie odwracalne. Szybkie rozpoznanie dolegliwości i wdrożenie odpowiednio dobranej terapii pozwalają zregenerować uszkodzone cebulki włosów. W tym celu nie warto lekceważyć pierwszych objawów, takich jak nadmierne przetłuszczanie się włosów i obecność łupieżu. Wizyta u trychologa przyniesie wiele pozytywnych skutków – również, jeśli specjalista zdiagnozuje inną przyczynę występujących dolegliwości.

Łysienie łojotokowe a androgenowe

Mimo że łysienie łojotokowe i łysienie androgenowe męskie (lub łysienie androgenowe damskie) w dużej mierze zależą od pracy układu hormonalnego – nie są to tożsame choroby. Główną przyczyną, która prowadzi do wzmożonej utraty włosów przy łojotokowym zapaleniu skóry głowy, jest nadprodukcja sebum. W przypadku łysienia typu męskiego za wypadanie kosmyków odpowiada wzrost stężenia męskich hormonów płciowych m.in. aktywnej formy testosteronu – DHT.

Główne trychologiczne zalecenia przy nadprodukcji łoju i łysieniu łojotokowym

głowę należy myć w zależności od potrzeby: codziennie lub co dwa dni w letniej wodzie szamponem nawilżającym do skóry przetłuszczającej,
1 x w tygodniu należy stosować peeling enzymatyczny do skóry głowy,
zaleca się suszenie włosów suszarką w letnim strumieniu,
nie należy kłaść się spać z mokrą głową,
wskazane jest możliwe unikanie stresu,
zaleca się stosowanie diety lekkostrawnej, bez cukru,
warto również zadbać o ogólną odporność organizmu,
należy stosować lotony na porost włosa,
pomocne jest te z korzystanie z zabiegów trychologicznych w gabinecie trychologa, mających na celu wzmożenie porostu włosów, czyszczenie skóry oraz pracy nad łojotokiem.

2023 03 07

kreacja24 Blog łysienie androgenowe kobiet, objawy łysienia androgenowego, przyczyny łysienia u kobiet, trycholog

Przerzedzenie włosów na czubku głowy to charakterystyczny objaw łysienia androgenowego typu żeńskiego. Przypadłość zazwyczaj występuje u kobiet w okresie okołomenopauzalnym, choć może ujawnić się także w młodszym wieku. Mimo że objawy nie są tak dotkliwe, jak u mężczyzn, łysienia androgenowego damskiego nie wolno lekceważyć. Jak rozpoznać i leczyć ten rodzaj dolegliwości?

Czym jest łysienie androgenowe typu kobiecego?

Łysienie androgenowe damskie (zwane także łysieniem androgenowym typu kobiecego) to dolegliwość objawiająca się wzmożonym wypadaniem włosów – od czubka głowy aż po skronie. Ten rodzaj łysienia u kobiet jest charakterystyczny także dla mężczyzn (łysienie androgenowe u mężczyzn), którzy w wyniku nadprodukcji męskich hormonów płciowych w organizmie stopniowo tracą gęstość czupryny. Dolegliwość występuje również u kobiet, choć z mniejszą częstotliwością niż u płci przeciwnej – w takiej sytuacji można mówić o łysieniu androgenowym żeńskim.

Łysienie androgenowe typu kobiecego przeważnie dotyka kobiety po 55 roku życia – przed menopauzą lub w jej trakcie. Niekiedy objawy androgenowego wypadania włosów obserwuje się również u kobiet młodszych, co według specjalistów – wynika z uwarunkowań genetycznych.

Łysienie androgenowe damskie – przyczyny

Za główną przyczynę łysienie androgenowego u kobiet odpowiadają zaburzenia hormonalne związane z podwyższonym stężeniem w organizmie androgenów, czyli hormonów płciowych. Sprawcą wzmożonego wypadania włosów w wieku okołomenopauzalnym często jest testosteron. W wyniku nadmiaru testosteronu w organizmie dochodzi do degradacji mieszków włosów, czego następstwem jest osłabienie i stopniowe wypadanie włosów, ale mogą to być również inne zaburzenia hormonalne towarzyszące pacjentkom. Wśród nich wskazuje się na m.in. zespół policystycznych jajników, zaburzenia pracy jajników oraz nadnerczy, a także nowotwory. Dużą rolę sprawczą odgrywają również czynniki genetyczne.

Dowiedz się więcej na temat hormonalnego wypadania włosów i sprawdź jak mu przeciwdziałać!

Łysienie androgenowe u kobiet – objawy

Łysienie androgenowe żeńskie objawia się charakterystycznym przerzedzeniem włosów na czubku głowy. Przypadłość czasem ma postać stopniowo zwiększających się prześwitów skóry, które w następnym stadium łysienia zaczynają pojawiać się również poniżej czubka głowy. Włosy wypadają ze wzmożoną częstotliwością w sposób rozlany, a największą utratę gęstości można zaobserwować w części czołowej. Nie mniej linia włosów przy czole zostaje zachowana, a łysienie zajmuje największy obszar w kierunku czubka głowy i okolic ciemienia.

Jak zdiagnozować łysienie androgenowe u kobiet?

Rozpoznanie rodzaju łysienia wymaga specjalistycznej wiedzy i doświadczenia, które pozwoli odróżnić ten typ przypadłości od innych schorzeń z cechami łysienia niebliznowaciejącego. Samodzielne zdiagnozowanie dolegliwości może być niemożliwe, dlatego przy narastającym problemie warto zgłosić się na konsultację do trychologa. Specjalista zajmie się szczegółową oceną stanu skóry głowy i włosów, a także wykona badanie trichoskopowe. Dzięki niemu zyskasz więcej informacji dotyczących m.in. rodzaju włosów i skóry głowy, stanu mieszków włosów, uszkodzeń łodygi włosa, stanu odżywienia cebulek oraz poznasz typ łysienia.

W celu zweryfikowania przyczyn odpowiedzialnych za androgenowe łysienie damskie specjalista może zlecić wykonanie dalszych badań obejmujących m.in. morfologię krwi, poziom stężenia hormonów oraz cukru we krwi.

Łysienie androgenowe u kobiet – leczenie

Leczenie łysienia androgenowego żeńskiego dobiera się na podstawie przeprowadzonych wyników badań lekarskich. Jeśli w organizmie występują zaburzenia hormonów, terapia przede wszystkim będzie koncentrować się na wyrównaniu poziomu poszczególnych związków. W takim przypadku leczenie polega na przyjmowaniu preparatów farmaceutycznych doustnie (zazwyczaj są to leki blokujące receptory androgenowe, które ograniczają wpływ hormonów produkowanych w nadmiarze).

Łysienie androgenowe u kobiet można również zatrzymać i przywrócić gęstość włosów poprzez wykonanie zabiegów trychologicznych. W gabinecie specjalista skupia się przede wszystkim na zahamowaniu procesu miniaturyzacji włosów i wydłużeniu fazy prawidłowego wzrostu włosa (anagenu). W wyniku przeprowadzanych kuracji włosy, które nie uległy miniaturyzacji, zaczynają odrastać grubsze i we wzmożonym tempie. Każda terapia i zabieg dobierane są indywidualnie. Do zabiegów wykonywanych przy androgenowym wypadaniu włosów u kobiet w Centrum Medycyny i Trychologii Biomedika we Wrocławiu należą m.in.:

dedykowane lotony (wcierki) na porost włosów (np.Staminal System, Mediceuticals),
mezoterapia Molecular,
osocze bogatopłytkowe,
suplementacja proteoglikanami Nourkrin,
zabiegi infuzji tlenowej i fototerapii.

Czy łysienie androgenowe u kobiet jest odwracalne?

Zdiagnozowane we właściwą porę łysienie androgenowe damskie można zahamować poprzez wyeliminowanie czynnika odpowiadającego za postępujący proces miniaturyzacji włosów. Korzystnie działają także symultanicznie wykonywane zabiegi służące poprawie stanu skóry głowy i kondycji mieszków włosowych.